Dyschondroplazja kości piszczelowej

Dyschondroplazja kości piszczelowej to choroba powodowana w dużej części niewłaściwym żywieniem, oraz nieprawidłowymi warunkami utrzymania i czynnikami genetycznymi (np.szybka przemiana materii), usposabiającymi do wystąpienia choroby.

Do przyczyn żywieniowych zalicza się nieprawidłwy stosunek wapnia do fosforu, zbyt duża ilość chloru w stosunku do sodu i potasu, niedobory miedzi, manganu, żelaza i witaminy D3 – czyli wszystkich minerałów niezbędnych do właściwej mineralizacji kośćca oraz witaminy B6, która odpowiada za przemiany białka w organizmie. Inną żywieniowa przyczyną są zbyt duże ilości śrut poekstrakcyjnych i maczek zwierzęcych w paszy lub skażenie paszy mykotoksynami. Choroba powoduje zmiany w chrząstce u nasady kości piszczelowej, u szybko rosnących brojlerów między 21 a 35 dniem życia występuje sztywny chód, kulawizny, miękkie kości mogą grubieć u nasady, pojawia się pałąkowaty kształt jednej lub obu kończyn, łamać się, mogą powstawać stany zapalne kości piszczelowej, odleżyny które powodują że ptaki mają problemy z poruszaniem które prowadzą do odwodnienia i padania kurcząt. Na chorobę narażona jest większa liczba ptaków w stadzie, głównie te największe i najszybciej rosnące.
Zapobieganie dyschondroplazji piszczelowej w dużej mierze polega na spowolnieniu wzrostu kurcząt na początku chowu poprzez prawidłowe ustawienie długości dnia i natężenia światła oraz zapewnienie odpowiedniej wentylacji. W żywieniu brojlerów należy zagwarantowac prawidłowy stosunek wapnia do fosforu oraz optymalną ilość magnezu, manganu i żelaza oraz witamin D3 i B6 i aminokwasów egzogennych tj. tryptofan i histydyna. Warto od początku dbać o profilatykę żywienia wspomagać ptaki odpowiednimi preparatami w okresach największego zapotrzebowania na minerały i witaminy aby uniknąć strat i uzyskać jak najwyższy efekt końcowy.
źródło www.portalhodowcy.pl