Czarna główka u indyków – Histomonoza indyków

Choroba wywoływana jest przez wiciowca Histomonas meleagridis – pierwotniaka, który jest dużym zagrożeniem w obecnym wielkotowarowym chowie indyków.

Choroba potocznie zwana czarną główka występuje najczęściej u indyków między 2-16 tygodniem. Zachorowalność i śmiertelność jest bardzo duża i może wynieść nawet 100%. Wiciowce wydalane są z odchodami ptaków zakażonych i poza organizmem są wstanie przeżyć tylko kilka godzin, jednak często przenoszą się w jajach nicieni Heterakis gallinarum. Nicienie te bytują w jelitach ślepych i w ich jajach pierwotniaki mogą przetrwać nawet 3-4 lata. Do zakażenia dochodzi per os lub przez kloakę ptaków jeśli mają styczność z osobnikami chorymi.
W wyniku zarażenia indyków czarną główką dochodzi do spadku masy ciała i wyniszczenia organizmu indyków. Po zakażeniu się zdrowego ptaka nicienie uwalniają się z jaj w jelicie cienkim indyków skąd przemieszcza się do jelit ślepych gdzie uszkadza błonę śluzową rozprzestrzenia się wraz z krwią po całym organizmie, a głównie do wątroby. W obrazie sekcyjnym widoczne sa ogniska martwicze wątroby oraz powiększone jelita ślepe, często wypełnione włóknikowymi czopami.
W chwili obecnej zaleca się stosowanie profilaktyki, betonowanie posadzek w indycznikach, pełną izolację fermy od osób postronnych, zwierząt, ściółki niewiadomego pochodzenia oraz izolację indyków od kur i innych ptaków.
Nie ma zarejestrowanych preparatów do leczenia histomonozy. Można podawać olejki eteryczne i wyciągi roślinne, gdyż przeprowadzone badania potwierdziły profilaktyczną i leczniczą skuteczność w walce z wiciowcem Histomonas meleagridis

źródło: http://www.agrosukces.pl/profilaktyka-histomonozy-indykow,58,hodowla,artykul.html