Choroba Mareka MD

Choroba Mareka (MD) wywoływana jest przez wirus Herpesviridae z podrodziny Alphaherpesviridae.

Wrażliwe na zakażenie są kurczęta i indyki. Największą podatność wykazują ptaki ok 6 tygodnia życia. Wirus wraz ze złuszczonym naskórkiem trafia do układu oddechowego a następnie wraz z krwią dostaje się do narządów (grasica, śledziona, torba Fabrycjusza). Ostatecznie wirus namnaża się w brodawkach piór i jego rozsiewanie postępuje dalej. Choroba Mareka może przybrać kilka form nawet w obrębie jednego obiektu:
postać nadostra: chorują ptaki do 4 tygodnia odchowu. Przebieg ostryn bezobjawowy, śmiertelność nawet do 85%
postać ostra: objawy występują w 4-5 tygodniu życia. śmiertelność do 70%. Ptaki wykazują objawy zaburzeń układu nerwowego, drżenie i porażenie kończyn i szyi. Bardzo charakterystyczna pozycja szpagatu z jedną noga wyciągniętą do przodu a druga do tyłu.
postać skórna: występuje ok 5-7 tydzień chowu brojlerów. Powoduje duże straty ze względu na konfiskaty tuszek. Powstaje tzw. “gęsia skórka” – nowotworowy rozrost brodawek piór
paraliż przejściowy: choruje połowa stada w 5 tygodniu. następuje paraliż kończyn i szyi, który ustępuje po 36-40h
MD u indyków: występuje ok 5-7 tygodnia chowu. wstępuje porażenie, biegunka, słabe przyrosty oraz gromadzenie sie ptaków w okolicy źródeł ciepła.
Diagnoza stwierdzana jest głównie w oparciu o badanie kliniczne i zmiany anatomo – patologiczne. Lekarz wyklucza białaczki ptasie, gruźlicę drobiu, niedobory witamin B i E. Może wykonać test RID na obecność wirusa w brodawkach piór. Leczenie polega na podawaniu preparatów zawierających witaminy z grupy B, E i magnez. Jako profilaktyka zalecane jest szczepienie w 1 dniu życia ptaków.